( معتقد الاماميه ص 472 ، 479 ) صِيَغُ العُموم - ( اصطلاح ادبى ) و عبارت از كلمات كافه ، قاطبه ، كل ، است . صيغَهء طَلاق - ( اصطلاح فقهى ) رجوع به طلاق شود . در خصوص طلاق شارع صيغه مخصوص آن را باسم فاعل قرار داده مثل هى طالق و اين از جهت دلالت دليل است و نبايد از غير مورد وجود دليل تجاوز نمود . صِيغَه - ( اصطلاح ادبى ) و هيأت حاصله از ترتيب حروف و حركات و سكنات آنها است و در بعضى از كتب صرف است كه صيغه اسم است بمعنى مصوغ و مشتق است از صياغ يا از صوغ و صياغ بحسب لغت زرد ربوته انداختن است و اطلاق شده است بر هر چه ريخته شود و بر افعال نيز اطلاق شود . ( از كشاف 119 ) صيغَه‌هاى مُبالَغَه - ( اصطلاح ادبى ) و اوزان صيغ مبالغه فعال ( بفتح فا و تشديد عين و مفعال بكسر ميم و فعول‌اند ) كه با شرائطى كه در اسم فاعل گفته شد عمل اسم فاعل كنند . ( از سيوطى ص 143 ) .